تبليغاتX
عاشقانه ها
عاشقانه ها

عاشقانه های من و تو











 

آخ که چه لذتی داره ناز چشماتو کشیدن

                          رفتن یه راه دشوار واسه هرگز نرسیدن 

اولش فکر نمیکردم که دلم رو برده باشه

                         یا دلم گول چشمای روشنش رو خورده باشه

اما نه گذشتهُ دیدم دل من دیونه تر شد

                        به تو گفتم ُدلت از قصه من با خبر شد

میدونم دوسم نداری مثل روزهای گذشته

                      من خودم خوندم تو چشمات  یه کسی اونو نوشته

میدونم فرقی نداره واست عاشق بودن من

                     میدونم واست یکی شد بودن و نبودن من

اما روح من یه دریاست پُر از موج و طلاطم

                      ساحلش تویی وموجهاش خنجرهای حرف مردم

آخ که چه لذتی داره   ناز چشماتو کشیدن   

نوشته شده در سه شنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1387ساعت 7:43 توسط احمد| |

 

به من امشب ای ساقی 

                 بده می دریا دریا

اومد امشب مستم کن 

                 که بشم دور از دنیا

بده جامی ای ساقی 

                  که بسازم با دردا

ساقی ساقی ای ساقی

                  بازمستم و دیونه

غم عشق و تنهائیم

                 دیگه از کی پنهونه

هنوز دیونشم من 

                 اسیرهِ دل تو دستاش

عزیزم اونهِ اماّ  

                غریبم من تودنیا

آخ که دیگه یادش نیست

                 که میگفت :دلدارم باش

ساقی ساقی ای ساقی

                 باز مَستم ودیونه

غم عشق ورسوائیم

                  دیگه ازکی پنهونه

 من مست و خراب ازمی جانانهُ عشقم

 

نوشته شده در سه شنبه دهم اردیبهشت 1387ساعت 22:0 توسط احمد| |

 

 

گفتی: برو  گفتم :به چشم          این بود کلام آخرین

گفتی:خدا حافظ تو        گفتم:همین !!؟   گفتی : همین

 

گریه نکردم پیش تو   

                   با اینکه پرپر میزدم

 

                           با خون دل از پیش تو     

                                              رفتم وباز نیومَدَم

 

بازی عشق تو رو جانانه باختم  

مثل بازندۀ خوب مردانه باختم

همۀ ثروت من تحفۀ درویش  

نفسم بود که به تو شاهانه باختم

 

لبخند آخرین من

               دروغ معصومانه بود 

 

                                  برای پنهان کردن    

                                               داغ دل دیوانه بود

 

من مات مات از بازی        شطرنج عشق می آمدم

 

شاه مهرۀ عشق رفته بود     من لاف بردن میزدم

 

قلعۀ دل اسب غرور                   لشکر تار و مار عشق

دادم به ناز ُرخ تو                      این همه یادگار عشق

 

گفتم ببرهرچی که هست               رغیب جَلدِ چیرهِ دست

 

گفتی : تو مغروری هنوز             با فتح این همه شکست

 

بازی عشق تورا جانانه باختم  

مثل بازندۀ خوب مردانه باختم

همۀ ثروت من تحفۀ درویش 

نَفَسم بودکه به توشاهانه باختم

شاه مهره دل رفته بود    من لاف بردن میزدم

نوشته شده در دوشنبه دوم اردیبهشت 1387ساعت 21:34 توسط احمد| |