قلم زد نگاهت به نقش آفرینی
              که صورتگري را نبود اين چنينی

پريزاد عشقو مه آسا کشيدی
                  خدا را به شور تماشا کشيدی

تو دونسته بودی، چه خوش باورم من
             شکفتی و گفتی، از عشق پرپرم من

تا گفتم کی هستی، تو گفتی يه بی تاب
            تاگفتم دلت کو،تو گفتی که درياب

قسم خوردی بر ماه ، که عاشقترينی
            تو يک جمع عاشق ، تو صادقترينی

همون لحظه ابری رخ ماهو آشفت
           به خودگفتم ای وای مبادادروغ گفت

گذشت روزگاری از اون لحظه ناب
            که معراج دل بود به درگاه مهتاب

در اون درگه عشق چه محتاج نشستم
             تو هر شام مهتاب به پايت شکستم

تو از اين شکستن خبرداري يا نه
            هنوز شور عشقو به سر داری يا نه

تو دونسته بودی، چه خوش باورم من
             شکفتی و گفتی، از عشق پرپرم من

تا گفتم کی هستی، تو گفتی يه بی تاب
          تا گفتم دلت کو، تو گفتی که درياب

قسم خوردی بر ماه ، که عاشقترينی
               تو يک جمع عاشق ، تو صادقترينی

همون لحظه ابری رخ ماهو آشفت
         به خود گفتم ای وای مبادا دروغ گفت

هنوزم تو شبهات اگه ماهو داری
            من اون ماهو دادم به تو يادگاری

هنوزم تو شبهات اگه ماهو داری
            من اون ماهو دادم به تو يادگاری

    من اون ماهو دادم به تو يادگاری