تبليغاتX
عاشقانه ها
عاشقانه ها

عاشقانه های من و تو











 

 حال من دست خودم نیست دیگه آروم نمی گیرم

                                                                    دلم ار کسی گرفته که میخوام براش بمیرم

 

باز سرنوشت و انتهای آشنایی                               باز لحظه های غم انگیز جدایی

باز لحظه های ناگزیر ه دل بریدن                              بازم اول راه و حس تلخه  نرسیدن     

 

همین احساس شیرینه     که میدونم تو رو دارم  

همین احساس شیرینه

که می دونم تو رو دارم

که می دونم منم هرگز

تور رو تنها نمی ذارم!

من این دلبستگی ها رو

به یک دنیا نمی فروشم

همین بسه که می دونم؛

همیشه در تو می جوشم

از اینجا تا تو نزدیکه

گره خوردی به افکارم

یه روز حتی بدون تو..

 

 

تو با من بودی از آغاز قصه

از اونجایی که تو دنیا نبودم

حساب با تو بودن نیست اما،

میخوام ثابت کنم تنها نبودم!

میخوام باور کنم این زندگی رو

میخوام تو قلب فردای تو جا شم..

یه لحظه فکر این روزای من باش

میخوام یک عمر تو فکر تو باشم

فقط یک لحظه از فردا جدا شو

دوباره تو خیالت بچگی کن

حقیقت داره خوشبختی هنوزم

یه لحظه با حقیقت زندگی کن...

نوشته شده در چهارشنبه بیست و نهم مهر 1388ساعت 15:7 توسط احمد| |

 

نمی دونم چرا یاد تو افتادم

 

 

 :::::نمی دونم چرا یاد تو افتادم :::::

 

 :::::مثل اون لحظه ها که پیش هم بودیم :::::

 

::::: مثل وقتی که عشقی بود و حرمت داشت :::::

 

::::: برای هم عزیز و محترم بودیم :::::

 

::::: هواتو دارم و فکرت نمیذاره :::::

 

::::: روزای زندگیمُ سر کنم بی غم :::::

 

::::: دلم خیلی گرفته گیج و داغونم :::::

 

::::: دارم از دست میرم ابری و نم نم :::::

 

::::: دارم از دست میرم بی تو بی محرم :::::

 

::::: میشینم خیره میشم نقطه ها کورن :::::

 

::::: پا میشم راه میرم راها نفس گیرن :::::

 

::::: تو رو حس میکنم این نا خداگاهه :::::

 

::::: واسه من خاطرات تو نمی میرن :::::

 

::::: نمیتونم فراموشت کنم سخته :::::

 

::::: عذابه یاد تو زجر آوره هر بار :::::

 

::::: هنوز خیلی دوست دارم ولی دیگه قرار نیست :::::

 

::::: چیزی از نو باز بشه تکرار :::::

 

::::: قرار نیست چیزی از نو باز بشه تکرار :::::

 

نمی دونم چرا یاد تو افتادم !!!!!!!!!

 

 

باید تورو پیدا کنم شاید هنوزم دیر نیست

تو ساده دل کندی ولی تقدیر بی تقصیر نیست


با این که بی تاب منی بازم منو خط میزنی


باید تورو پیدا کنم تو با خودت هم دشمنی


کی با یه جمله مثل من میتونه ارومت کنه

اون لحظه های اخر از رفتن پشیمونت کنه

دلگیرم از این شهر سرد این کوچه های بی عبور

وقتی به من فکر میکنی حس میکنم از راه دور

اخر یه شب این گریه ها سوی چشامو میبره

عطرت داره از پیرهنی که جا گذاشتی میپره

باید تورو پیدا کنم هر روز تنها تر نشی

راضی به با من بودنت حتی از این کمتر نشی

پیدات کنم حتی اگه پروازمو پرپر کنی

محکم بگیرم دستتو احساسمو باور کنی

پیدات کنم حتی اگه پروازمو پرپر کنی

محکم بگیرم دستتو احساسمو باور کنی

باید تورو پیدا کنم شاید هنوزم دیر نیست

تو ساده دل کندی ولی تقدیر بی تقصیر نیست

باید تورو پیدا کنم هر روز تنها تر نشی

راضی به با من بودنت حتی از این کمتر نشی

 

نوشته شده در چهارشنبه یازدهم شهریور 1388ساعت 8:46 توسط احمد| |

 

خواب ديدم از تو دور شدم  

                  وای که عجب خوابه بدی 


 گفتم بيا با هم بريم    

                   گفتی که راهو بلدی 

هرچی صدات کردم نرو     

                   اما به جایی نرسيد


يکی يه جا فرياد ميزد    

                    ديوونه از قفس پريد


صبح که رسيد بيدار شدم 

                   ديدم يه نامه روی در


نوشته بودی که سلام       

                    مدتي رو ميرم سفر


بغضی نشست توی گلوم     

                   خوابم يا اين حقيقته


 بازم صدات کردم ولی  

                   دیدم سکوت جوابته

گفتم که شايد اين سفر  

                  تموم ميشه همين روزا

دوباره باز ميبينمش  

                  چه خوش خيال بودم خدا

ساعت و لحظه هام گذشت 

                 چشمام به کوچه خيره بود


من منتظر بودم بياد 

                  خيلي دلم تنگ شده بود

روزا مثل ديوونه ها 

                  پرسه زنون تو کوجه ها


شبا يه گوشه از اتاق 

                  گريه و آه و بی صدا

مثل همون خوابه سياه  

                  رفت و منو تنها گذاشت


گفتن این قصهْ تلخ  

                  ارزش خوندن و که داشت

 

نوشته شده در شنبه سوم مرداد 1388ساعت 7:39 توسط احمد| |

 

 

زندگی به زیبایی همین مدادرنگی‌هاست!

می‌تونی از شادترین رنگ‌ها شروع كنی

نگاهِ مهربونتُ صورتی كن

با رنگِ سبز؛ اندیشه‌تُ زیبا كن

به خاطراتِ قشنگت؛ رنگِ نارنجی بزن

با رنگِ آبی؛ آسمونِ دلتُ رنگ‌آمیزی كن

با رنگِ زرد؛ قلبِ مهربونتُ طلایی و درخشان كن

با رنگِ قرمز؛ حرارتِ بیشتری به مهر و دوستیمون بده

مهربونم! حالا دوست داری امروز و با كدوم رنگ شروع كنی؟

 

 

مهربونم

نوشته شده در چهارشنبه سوم تیر 1388ساعت 13:34 توسط احمد| |

 

 


گوش کن فاصله ها ! 

ریزش برگ. خزان. تنهایی

سایه ی تیغ به روی رگ هر آواره.

دست ها سوی خدا                

عشق ها نافرجام.

گوش کن پروانه !

سوزش بال و پرش

پی یک شعله ی شمعی که کند مجنونش

گوش کن هدهد من !

پر پرواز ندارد کفتر

چه کسی کبک را آموخت ؟

که اگر اگر بال نباشد قدمی در راه است

گوش کن ابرها می گریند !

گل مریم. ترس از چیده شدن

دست من در حسرت یک چیدن گل

یاد من باشد اگر آرزویم خشکید

اشکهایم باعث رویش آن نیست.

شبی با خیالت

تو بهترین بهونه‌ی بودنم هستی

تو قشنگ‌ترین بهونه‌ی زندگیم هستی

تو می‌تونی یه دوستِ خوب باشی و بهونه‌ای برای آرامشم

تو می‌تونی یه معشوقه باشی و زیباترین بهونه‌ برای عاشق شدنم

تو میتونی مثل پدری مسؤولیت‌پذیر و حامی؛ بهترین تكیه‌گاه تنهاییام باشی

تو میتونی مثل مادری مهربون مطمئن‌ترین بهونهِ لحظه‌ی دلواپسی‌هام باشی

بهونه‌ی قشنگی برام باش كه به اُمید بودن تو؛ زندگیم معنا پیدا كنه

عزیزم، هم‌‌نفسم، یادت باشه كه تو بهونه‌ی قشنگِ زندگیم هستی

 
نوشته شده در یکشنبه سی و یکم خرداد 1388ساعت 11:12 توسط احمد| |

 

 

تیامو عزیزم

 

 

کاشکی بودی و می ديدی که دلم داره ميميره

کاشکی بودی و می ديدی که بهونت و ميگيره

می دونی عطر نفس هات چی به روز من آورده؟

می دونی دوری دستات اشکمو باز درآورده؟

 جای انگشت های نازت چی بزارم توی دستم؟

می دونم ! ياس و بنفشه که بگم عاشقت هستم

کاشکی بودی و می ديدی که دلم داره ميميره

کاشکی بودی و می ديدی که بهونت و ميگيره

می دونی عطر نفس هات چی به روز من آورده؟

می دونی دوری دستات اشکمو باز درآورده؟

 جای انگشت های نازت چی بزارم توی دستم؟

می دونم ! ياس و بنفشه که بگم عاشقت هستم

کاشکی بودی و سرت رو باز می ذاشتی روی شونم

باز می ذاشتی و می گفتم تويی اون همه بهونم

به خدا فرض محال که يه دم بی تو بمونم

تو شدی همه وجودم  تويی رنگ آسمونم

عمريه در طلب تو سوختم و مثل کويرم 

 

دلم میخواد بدونی که ....دوست دارم هنوزم

نوشته شده در شنبه نهم خرداد 1388ساعت 15:5 توسط احمد| |

 

دوست داشتم و دارم        تویی عمر دوبارم

بخواهی و نخواهی      دلو برات میارم

اینو گفتم و میگم         بدون تو می میرم

تو که نیستی من از کی    سراغتو بگیرم

دلم چه بی قراره         نشو نیتو نداره

اگه بی تو بمونه      میمیره بی ستاره

نگیر ازم بهونه     صدام کن عاشقونه

ببین وقتی که نیستی چه غمی داره خونه

نگاه کردی تو چشمام 

نگاه کردی تو چشمام   ولی عشقو ندیدی !!!!

   

نگاه کردی تو چشمام    ولی عشقو ندیدی

وقتی دیدی میخوامت    دوباره دل بریدی

میمونم پای عشقت       اگه بازم بگی نه

شاید بارفتن تو   بگم به زندگی نه

دلم چه بی قراره         نشو نیتو نداره

اگه بی تو بمونه      میمیره بی ستاره

نگیر ازم بهونه     صدام کن عاشقونه

ببین وقتی که نیستی چه غمی داره خونه

 

 صدام کن عاشقونه

تو رو دوستت دارم خوب می دونی

                 جمله دوستت دارم را روزی صد بار توی چشمام می خونی

شب می شه چشمامو من می بندم و تو خیال سر و شونه های گرمت میذارم

من فقط تو رو میخوام خوب میدونی

                                     اما ای کاش میتونستی تا همیشه بمونی

نه, خدایا چی میگم منو ببخش این منم که بعد چند وقت تو رو تنها میذارم

اما اون روز مطمئن باش

                                      که دارم همه اون آروزها رو زیر پا میذارم

آرزوی من محاله میدونم      موندم با تو خیاله می دونم

می دونم یه روز تو هم منو فراموش میکنی

           شبا جای التماس چشم من  به صدای التماس دیگری گوش میکنی

می دونم من می رم  و برات میشم یه خاطره

اونی که هیچ وقت بهت نگفته دوستت داره

اما به جون خودم  جون خودت من تو رو دوستت دارم تا همیشه

 

 

 

نوشته شده در چهارشنبه بیست و ششم فروردین 1388ساعت 11:44 توسط احمد| |

 

 روبروی خونمون پنجره ای رو به خدا بود یه روزی

خیلی کم وا میشد اماّ قبله عشق و صفا بود یه روزی

ناگهان یه روز دیدم اون پنجره با گل و خاک بسته شده

بسکه اون بالا نگاه کرده چشام ، مژه هام دونه دونه خسته شده

نه نه    نه نه  نه     حالا زوده نا امید بشم من

تا دنیا دنیاست عاشقم من     رفته اما مونده خاطراتش   به خدا هر جاست عاشقم من

 

قبلۀ عشق

 

حالا که پرده زه اصرار دلم برداشتم به شما راست میگم

هرچه از گذشته ها  و زندگی مونده برام به شما راست میگم

 

تا دنیا دنیاست عاشقم من

چشم انتظارت می مونم 

نوشته شده در سه شنبه هجدهم فروردین 1388ساعت 9:15 توسط احمد| |

 

 

منو ویرون کنی آباد میشم                 تو زندونم کنی آزاد میشم

آره مجنون میشم وقتی که تلخی         یه کم شیرین بشی فرهاد میشم

تو هرجاباشی دنبالت منم من              توی تقدیر امسالت منم من

اگه حافظ اگه قهوه اگه رمل                 بگی ،میبینی تو فالت منم من

میدونم عشق تو تأخیر داره                  ولی اصرار من تأثیر داره

تو هم دیونهء من میشی آخر               تب مجنون بدون واگیر داره

خیال کردی همیشه مهلتی هست..!؟       

                                         واسه نازت همیشه طاقتی هست...!؟

اگه من عاشقت باشم درسته  

                                          برای تو  همیشه مهلتی هست

اگه من عاشقت باشم

 

 

نوشته شده در سه شنبه یازدهم فروردین 1388ساعت 10:41 توسط احمد| |

 

سلام به همه دوستان و عاشقانه های وبلاگی وصمیمی

امیدوارم سال جدید رو با  لحظه های قشنگ وشادیهای عاشقونه ودوست داشتنی شروع کنید

حرفی های زیادی واسه گفتن دارم که امیدوارم بتونم اونا رو کم کم وتوی قالب پست های عاشقونه

بگم .......... به امید حضور گرم همتون توی عاشقونه ها

 

 

 

 

دیگه فایده ایی نداره نگو عاشقی و دلتنگ

                                                                     مثل اون وقتایی که منم شدم یه تیکه سنگ

این افتخاره واسه من بذارمت روی سرم

 عکستو بوسه بزنم لای گلای دفترم

 

یادمه می گفتم: فقط بمونی کافیه

     خندیدی و گفتی: برو   خیالتم اضافیه

دنیا چقدر کوچیک شده یادما هم می افتی

                                                   

 ((در حد من تو نیستی ))  این جمله رو تو گفتی

 

واسه دل سنگ تو هزار تا نامه دادم

 نخونده پاره میشدن بازم ادامه دادم

چقدر برای دیدنت پی بهونه گشتم

                                                     کوچیک شدم پیش دلت  دیگه ازت گذشتم

شبا دیگه کار منه خوندن کنار پنجره

                                                        شاید که عاشقت بشم اگه زمستون بگذره   

شاید عاشقت بشم   اگه زمستون بگذره

نوشته شده در سه شنبه بیست و هفتم اسفند 1387ساعت 9:29 توسط احمد| |

 

 

      همه دنیا بخواد و تو بگی نه


    نخواد و تو بگی آره... تمومه

 

 همین که اول و آخر تو هستی,


  به محتاج تو محتاجی حرومه



تو همیشه هستی اما این منم که از تو دورم


من که بی خورشید چشمات مثل ماهِ سوت و کورم  


نمیخوام وقتی تو هستی آدمه آدمکا شم


  چرا عادتم تو باشی؟ میخوام عاشقِ تو باشم


تازه فهمیدم به جز تو حرفِ هیشکی خوندنی نیست

 
آدما میان و میرن هیشکی جز تو موندنی نیست


منو از خودم رها کن تا

 دوباره جون بگیرم

 
خستم از این عقل خسته


من میخوام جنون بگیرم


همه دنیا تو بگی نه

 

نخواد و تو بگی آره بخواد و... تمومه


همین که اول و آخر تو هستی


به محتاج تو محتاجی حرومه

   اول وآخر تو هستی

  پریشون چه چیزا که نبودم


دیگه میخوام پریشون تو باشم


  تویی که زندگیمو آبرومو


باید هر لحظه مدیون تو باشم

فقط تومیتونی کاری کنی که   دلم از این همه حسرت رها شه


  فقط تو میتونی کاری کنی که


دلم از این همه حسرت جدا شه


  به تنهائیت قسم تنهای تنهام


اگه دستم تو دست تو نباشه 

 

به نابودی کشوندیم تا بدونم


همه بود و نبودن؛تو بودی


بدونم هر چی باشم؛بی تو هیچم


بدونم فرصت بودن تو بودی

نوشته شده در سه شنبه بیست و ششم شهریور 1387ساعت 21:48 توسط احمد| |

 

 

 

  منو در گیر خودت کن  تا جهانم زیر  روشه 

                                   تا سکوت هر شب من  با هجومت روبه روشه

 

بی هوا  بدون مقصد    سمت طوفان تو میرم  

                                   منو در گیر خودت کن  تا که آرامش بگیرم

 

با خیالِ تو  هنوزم         مثل هر روز وهمیشه   

                                  هرشبِ   حافظۀ من  پُر تصویر تو میشه

 

با من غریبگی نکن     با من که درگیر توأم  

                               چشماتو از من بر ندار    من مات تصویر توأم

 

تو همین جائی  همیشه      با تو شب شکل یه رویاست

                               آخرین نقطۀ دنیا   تو جهان من همین جاست

 

 

 

تو همین جائی و هر روز        من به تنهائی دُچارم

 

                                     منونزدیک خودم کن  تا تو رو به دل بیارم

 

با خیال تو  هنوزم           مثل هر روز و همیشه

 

                                  هر شبِ حافظۀ من   پر تصویر تو میشه

 

 

نوشته شده در دوشنبه هجدهم شهریور 1387ساعت 22:16 توسط احمد| |

 

 

به تو مدیونم همیشه   مگه میشه بی تو باشم

 

                                              از شبی که رو برومه  چطوری بی تو رها شم

 

به تو مدیونم همیشه   مثل شب به صبح فردا

 

                                               مثل موج سرد تنها     به نگاه ناز دریا

 

 

به تو مدیونم همیشه  منه خسته منه بی روح

 

                                             مثل خاک سرد و تشنه    به نوازشهای بارون

 

به تو میرسم دوباره   زیر رگبار ستاره

 

                                           وقتی بارون نگاهت   تو حریر شب میباره

اگه پایانی نباشه   با سقوط خستگی هام

 

                                        چه جوری برگردم از این    جاده های بی سرانجام

 

تو خدای عاشقایی    به تو مدیونم همیشه

 

                                       وقتی اسمتو میآرم     لحظه لحظه تازه میشه

 

 

نوشته شده در چهارشنبه سیزدهم شهریور 1387ساعت 22:11 توسط احمد| |

 

دارم یاد میگیرم که همیشه تو تنهایی آدم تنهای تنها می مونه، دارم حس میکنم که هرچقدر بخوای

 برای دیگران مرحم باشی وقتی خودت درد میکشی مرحمی نیست که روی زخمت بذاری

دارم تنهایی رو با گوشت خونم تجربه میکنم ، نه تنهایی جسم چرا که این همه آدم دور برت ریخته که

هرکدوم به نوعی بهت وابسته اند اما هیچکس توی دلت نیست

حتی  همه اونایی که ..... بگذریم    اما یه چیزش خوبه ،اینه که تجربه تنهایی آدم روآب دیده میکنه چون

 از هر دردی سهمگین تره باعث میشه پولاد تنم سخت بشه و طاقت نبرد روزگار رو بیشتر داشته باشم

  من تجربه همه چیز رو داشتم   اینوهم تجربه میکنم ومیدونم فقط خودم میتونم  روحم رو از گرداب

 سخت تنهایی نجات بدم و اگر او نبود دستگیر تنهایی هایم دستگیری نداشتم

خدای من    دوستت دارم  

خدای من

ممنونم خدا که مثل همیشه در آخرین ترکشم نشان ایمانم را بیادم می آوری  ومرا در میابی

 

همیشه این بیت شعر از دفتر خاطراتم توی ذهنم گذر میکنه  :

مگذار که قصه درکنارت گیرد      واندوه محال روزگارت گیرد

 

دلم تنگ است

  

نوشته شده در یکشنبه سوم شهریور 1387ساعت 23:25 توسط احمد| |

 

ماه من غصه نخور  زندگی جزر و مَد داره

 

                              دنیا مون یه عالمه آدم خوب و بد داره

 

ماه من غصه نخور همه که دشمن نمیشن

 

                           همه که پُرِ تَرَک مثل من و تو نمیشن

 

ماه من غصه نخور مثل ماها فراوونه 

 

                           خیلی کم پیدا میشه کسی رو حرفش بمونه

 

ماه من غصه نخور گریه پناه آدماست 


     
                    تر وتازه موندن گل مالِ اشک شبنماست

 

ماه من غصه نخور زندگی بی غم نمیشه

 

                        اونی که غصه نداشته باشه آدم نمیشه

 

ماه من غصه نخور      زندگی بی غم نمیشه

 

ماه من غصه نخور خیلی ها تنهان مثل تو

 

                       خیلی ها بازخمای زندگی آشنان مثل تو

 

 

ماه من غصه نخورزندگی خوب داره وزشت

 

                     خدا روچه دیدی شاید فردامون باشه بهشت

 

ماه من غصه نخور دنیا روبسپار به خدا

 

                           هر دو مون دعا کنیم        توهم جدا      منم جدا

 

خدا رو چه دیدی شاید فردامون بهشت باشه

 

 

 

بهانۀ نوشتن وبلاگ سادۀ عاشقونمی 

      

                                   برای نوشتنم تو بهترین بهونۀ عاشقونمی

 

تو مثل یه روز قشنگ آفتابی 

    

                                       اومدی به آسمون قلبم بتابی

 

اومدی از سرزمین آرزو

 

                                      نقره ایی تر از شبهای مهتابی

 

 

نوشته شده در پنجشنبه هفدهم مرداد 1387ساعت 14:25 توسط احمد| |

 

 

لحظه ها همیشه خواستن که تو رو از من بگیرن

 

چه غریب و نا شناسه جادۀ به تورسیدن

 

 چه غریب و ناشناسه    جادۀ به تو رسیدن

 

همیشه یه چیزی بوده شوق تواز دلم ربوده

 

اما یک نفس غم تو از دلم جدا نبوده

 

چقدر ما فاصله داریم چرا اینو نفهمیدم ...!

 

کاش اون روزا می مردم و اینو یه جور میفهمیدم

 

دیگه برام نمی مونی تو چشات اینو می خونم

 

چقدر دلم گرفته باز نمی دونم چی بنویسم ...!

 

 

 

ازتن تو که میگذرم     حرفهاتو باور میکنم

 

تو دست بارونی عشق    خستگیمودر میکنم

 

میون این فاصله ها      بودن تو یه نعمته

 

حتی اگه یه شب باشه      سفر با تو غنیمته

 

همه سفر یه حادثه است    برای تو برای من

 

یه فرصته بدون شب      واسه دوباره ما شدن

 

آخر این جاده کجاست ...؟       عبور یا رسیدنه ....؟

 

حتی دروغ ولی بگو که این شبها مال ِ منه

 

 

 

 

 

نوشته شده در چهارشنبه دوم مرداد 1387ساعت 22:11 توسط احمد| |

 

 

گـُلم ؛ خوبم    تمام ِ هر چی دارم    

 

 

                                      بذار سر روی شونه هات بذارم

 

تمام ِخواستۀ من از تو اینه 

   

                                   خودت میدونی خسته ام نا ندارم

 

نمیدونم چه جوربگم می خوامت  

 

                                  سکوتم نه شکایته نه صبره

 

یه لحظه با تو رو به دنیا نمیدم 

 

                            با تو تا آخر رویا رسیدم

 

همۀ دنیا پی خودم می گشتم  

 

خودی تر از تو عاشق تر ندیدم

 

تو آغوش منی  انگار نمی رم  

 

                                             چقدر آرزومه اینجا بمیرم

 تو آغوش منی ..........چقدرآرزومه اینجا بمیرم

 

بده دستاتُ مرحم باش برای

 

                                            دل ساکتِ سرد سر بزیرم

 

مثل مرجان دریائی عزیزی

 

                                           مثل یک عشق رویائی زلالی

 

به معصومیت یه شاخۀ گل 

   

                                       مثل یک مرغ عشقی بی گناهی

 

 

 

 

نوشته شده در جمعه بیست و یکم تیر 1387ساعت 22:25 توسط احمد| |

 

تموم سهم من از تو همین بود      شبهای ِ بی تو سرد ِ و تب آلود

 

رسیدی دیدمت اما نموندی          گمت کردم  چقدر آسون ...!

 

                                                                      چقدر زود...!

 

 

خیالم با تو در گیر کجائی ...!؟

 

 

یه عمره با منه این زخم تازه           نترسونم    نگو قصه اش درازه ...!

 

نمیترسم ... نمیذارم ... نمیشه              نمیتونی نباشی بی اجازه ...!

 

چقدر سخته چقدر دیره کجایی !؟         ببین دنیام چه دلگیره کجایی !؟

 

حقیقت داره تو دوری   ولی خُب          خیالم با تو در گیره کجایی !؟

 

نمیتونی نباشی بی اجازه

نوشته شده در یکشنبه دوم تیر 1387ساعت 22:43 توسط احمد| |

 

 

 

دل من حالش خوشه اصلا" بلد نیست بگیره 

    

                                                         ولی خیلی تنگ میشه گاهی میترسم بمیره

 

اما بازم به خودش میاد  و سو  سو  میزنه    

 

                                                        باز حیاط خلوت سینه ام رو جارو میزنه

 

میگمش تا کی میخوای عاشق بشی و بشکنی ...؟ 

 

                                                  به روی خودش نمی یاره  می پرسه :با منی...؟ 

 

 

باکی ام ...!!!؟  با توی عاشق پیشۀ سربه هوا 

 

   با توی دیونۀ در به در   بی سر و پا

 

 

با تو  که  هر چی  دارم می کشم از دست تو ....!!  

 

                                                         با تو که هر جا  میرم مسیرم در دست تو

 

کی میخوای دست از سر آبروی من بر داری...؟   

 

                                             کی میخوای عقلی که دزدیدی سر جاش بگذاری...؟

 

کی میخوای بزرگ بشی  سنگین بشینی سر جات ...!!؟

 

                                                      سر به راه بشی ودنیا رو نذاری زیر پات ...!!

 

کی میخوای عقلی که دزدی  بذاری سرجاش ..!!؟ 

 

نوشته شده در جمعه دهم خرداد 1387ساعت 13:37 توسط احمد| |

 

شبی آتش شدی در دفتر من 

 کشیدی شعله در سرتا سر من  


میان هر دو ابرویت نوشتم

فدای سرمه ات خاکستر من  

 

 

 

گر چه دوری زبرم، همسفر جان منی     

 

قطره اشکی و در دیده ی گریان منی                    

 

این مپندار که یادت برود از نظـــــرم    

  

خاطرت جمع که در قلب پریشان منی                 

 

 

 آمدی با تاب گیسو تا که بیتابم کنی


زلف را یکسو زدی تا غرق مهتابم کنی


آتش از برق نگاهت ریختی بر جان من


خواستی تا در میان شعله ها آبم کنی....!

 

همیشه یادت بمونه عزیزم که :


 

نوشته شده در جمعه سوم خرداد 1387ساعت 18:7 توسط احمد| |

 

آخ که چه لذتی داره ناز چشماتو کشیدن

                          رفتن یه راه دشوار واسه هرگز نرسیدن 

اولش فکر نمیکردم که دلم رو برده باشه

                         یا دلم گول چشمای روشنش رو خورده باشه

اما نه گذشتهُ دیدم دل من دیونه تر شد

                        به تو گفتم ُدلت از قصه من با خبر شد

میدونم دوسم نداری مثل روزهای گذشته

                      من خودم خوندم تو چشمات  یه کسی اونو نوشته

میدونم فرقی نداره واست عاشق بودن من

                     میدونم واست یکی شد بودن و نبودن من

اما روح من یه دریاست پُر از موج و طلاطم

                      ساحلش تویی وموجهاش خنجرهای حرف مردم

آخ که چه لذتی داره   ناز چشماتو کشیدن   

نوشته شده در سه شنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1387ساعت 7:43 توسط احمد| |

 

به من امشب ای ساقی 

                 بده می دریا دریا

اومد امشب مستم کن 

                 که بشم دور از دنیا

بده جامی ای ساقی 

                  که بسازم با دردا

ساقی ساقی ای ساقی

                  بازمستم و دیونه

غم عشق و تنهائیم

                 دیگه از کی پنهونه

هنوز دیونشم من 

                 اسیرهِ دل تو دستاش

عزیزم اونهِ اماّ  

                غریبم من تودنیا

آخ که دیگه یادش نیست

                 که میگفت :دلدارم باش

ساقی ساقی ای ساقی

                 باز مَستم ودیونه

غم عشق ورسوائیم

                  دیگه ازکی پنهونه

 من مست و خراب ازمی جانانهُ عشقم

 

نوشته شده در سه شنبه دهم اردیبهشت 1387ساعت 22:0 توسط احمد| |

 

 

گفتی: برو  گفتم :به چشم          این بود کلام آخرین

گفتی:خدا حافظ تو        گفتم:همین !!؟   گفتی : همین

 

گریه نکردم پیش تو   

                   با اینکه پرپر میزدم

 

                           با خون دل از پیش تو     

                                              رفتم وباز نیومَدَم

 

بازی عشق تو رو جانانه باختم  

مثل بازندۀ خوب مردانه باختم

همۀ ثروت من تحفۀ درویش  

نفسم بود که به تو شاهانه باختم

 

لبخند آخرین من

               دروغ معصومانه بود 

 

                                  برای پنهان کردن    

                                               داغ دل دیوانه بود

 

من مات مات از بازی        شطرنج عشق می آمدم

 

شاه مهرۀ عشق رفته بود     من لاف بردن میزدم

 

قلعۀ دل اسب غرور                   لشکر تار و مار عشق

دادم به ناز ُرخ تو                      این همه یادگار عشق

 

گفتم ببرهرچی که هست               رغیب جَلدِ چیرهِ دست

 

گفتی : تو مغروری هنوز             با فتح این همه شکست

 

بازی عشق تورا جانانه باختم  

مثل بازندۀ خوب مردانه باختم

همۀ ثروت من تحفۀ درویش 

نَفَسم بودکه به توشاهانه باختم

شاه مهره دل رفته بود    من لاف بردن میزدم

نوشته شده در دوشنبه دوم اردیبهشت 1387ساعت 21:34 توسط احمد| |

 

 

امشب میخوام مست بشم      عاشق یک دست بشم

    

 بدون تو نیست بودم      امشب میخوام هست بشم

 

       یه جون ناقابلی هست بذار فدای تو بشه

 

       بیفته زیر قد مات که خاک پای تو  بشه  

       

کهنه شراب  کهنه شراب 

 

                امشب بال و پرم بده 

 

                     حرف نگفته خیلی یه

  

                                   جرأت بیشترم بده 

     

امشب میخوام حرف بزنم

 

            خنده کنم گریه کنم   

 

                       لطفی کن ای ساقی و می

 

                                     چندین برابرم بده 

  

امشب پر و بال دارم شور دارم حال دارم

 

 

        امشب تو این سینه دلی خوشا بر احوال دارم

 

 

 

 

عشق فرمان داده که به تو فکر کنم      روز و شب زیر لبم اسم تو را ذکر کنم

دوستم داشته باش   دوستم داشته باش

                                            من به آن می ارزم که به من تکیه کنی

گل اطمینان را تو به من هدیه کنی

 

من به آن می ارزم که در این قربان گاه       تو به دادم برسی

                                                         تو نجاتم بدهی از غم بی همنفسی   

 تو به آن می ارزی که گریه بارانم را به تو تقدیم کنم

 

دوستم داشته باش   دوستم داشته باش 

                                            من به آن می ارزم که من تکیه کنی

گل اطمینان را تو به من هدیه کنی

                                           تو به آن می ارزی که اسیر تو شوم  

       
وبه یمن نَفَسَت آنقدر زندهِ بمانم تا که پیر تو شوم

 تو به آن می ارزی که گریه بارانم را به تو تقدیم کنم

 

گل اطمینان را تو به من هدیه کنی

 

نوشته شده در شنبه سوم فروردین 1387ساعت 16:4 توسط احمد| |

 

 

عاشقان عیدتان مبارک

 

 

 

 

 

نوشته شده در سه شنبه بیست و هشتم اسفند 1386ساعت 9:45 توسط احمد| |

قیمت عشق :

 براي خريدن عشق هر کس هرچه داشت آورد،‌

 ديوانه هيچ نداشت و گريست،

‌ گمان کردند چون هيچ ندارد مي گريد،‌

 اما هيچکس ندانست که قيمت عشق اشک است

 

 قیمت عشق تو اشک من بود

کاش آسمان میدانست!!

درد من چیست

کاش میدانست نیاز من چیست

کاش میدانست به یک قطره باران نیز قانعم...

کاش آسمان میدانست درد منی که همان کویر خشک و بی جانم چیست

دلم مثل کویر از محبت و عشق خشک و بی جان است

عاشقم ولی یک عاشق تنهایک عاشق بی کس!

عاشقی که معشوقش در کنارش نیست....

کاش دریا میدانست کویر چیست!

راز درون دریا رویایی است محال برای همان کویر تنها!

دلم مثل کویر آرزوی دیدن دریا را دارد اما دریایی نیست تنها یک خواب است و بس!

کاش باران میدانست معنی انتظار چیست...

منی که همان کویر تشنه و بی جانم سالهاست که انتظار یک قطره باران را می کشم اما

افسوس که این انتظار بیهوده است...

و ای کاش آسمان میدانست درد دل این کویر خسته و تشنه چیست

کاش آسمان میدانست 

نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم اسفند 1386ساعت 15:15 توسط احمد| |

 

دوري را دوست دارم هر چند که دلتنگ و غريب مي‌شوم اما وقتي دوباره با يک بغل مهرباني در

مي‌گشايي و صدايم مي‌کني، دلم مثل يک کهکشان وسيع مي‌شود.


شب را بخاطر تو دوست دارم که تا تولد سپيده صبح، دلواپس نيامدنت باشم. کسي که عاشق باشد

مي‌داند که تمام طعم عشق به دلشوره‌هاي شبانه است. دوست دارم هميشه شبها تو را کم داشته

باشم، تا وقتي چشم بر روي هم مي‌گذارم خوابت را ببينم و چشم که باز مي‌کنم در صبحي دوباره تو را

به نظاره بنشينم.


سفر را بخاطر حس قشنگ خاطره دوست دارم. وقتي نيستي و لحظه‌هايم از وجود مهربان تو خاليست

 کنار قاب عکست، با خاطراتت زندگي مي‌کنم. اين انتظار بازگشت، تمام لذت زندگي من است.

 
سفر را بخاطر بازگشت دوباره تو دوست دارم. شب را بخاطر صبح با تو بودن و دوري را بخاطر آغاز دوباره

مهرباني. اينطور است که همه چيز - حتي تلخيها- هم بخاطر تو قشنگ و دوست داشتني است.

نوشته شده در سه شنبه سی ام بهمن 1386ساعت 14:55 توسط احمد| |

 

ولنتاین عشق مبارک

بي تو مهتاب شبي باز از آن كوچه گذشتم

 

همه تن چشم شدم خيره به دنبال تو گشتم

 

شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم،

 

شدم آن عاشق ديوانه كه بودم 

 

در نهانخانه ي جانم گل ياد تو درخشيد

 

باغ صد خاطره خنديد

 

عطر صد خاطره پيچيد

 

يادم آمد كه شبي با هم از آن كوچه گذشتيم

 

پرگشوديم و در آن خلوت دلخواسته گشتيم

 

ساعتي بر لب آن جوي نشستيم

 

تو همه راز جهان ريخته در چشم سياهت

 

من همه محو تماشاي نگاهت

 

آسمان صاف و شب آرام

 

بخت خندان و زمان رام

 

خوشه ماه فرو ريخته در آب

 

شاخه ها دست برآورده به مهتاب

 

شب و صحرا و گل و سنگ

 

همه دل داده به آواز شباهنگ

 

يادم آيد : تو به من گفتي :

 

از اين عشق حذر كن!

 

لحظه اي چند بر اين آب نظر كن

 

آب ، آئينه عشق گذران است

 

تو كه امروز نگاهت به نگاهي نگران است

 

باش فردا ،‌ كه دلت با دگران است!

 

تا فراموش كني، چندي از اين شهر سفر كن!

 

با تو گفتم :‌

 

"حذر از عشق؟

 

ندانم!

 

سفر از پيش تو؟‌

 

هرگز نتوانم!

 

روز اول كه دل من به تمناي تو پر زد

 

چون كبوتر لب بام تو نشستم،

 

تو به من سنگ زدي من نه رميدم، نه گسستم"

 

باز گفتم كه: " تو صيادي و من آهوي دشتم

 

تا به دام تو درافتم، همه جا گشتم و گشتم

 

حذر از عشق ندانم

 

سفر از پيش تو هرگز نتوانم، نتوانم...!

 

اشكي ازشاخه فرو ريخت

 

مرغ شب ناله ي تلخي زد و بگريخت!

اشك در چشم تو لرزيد

 

ماه بر عشق تو خنديد،

 

يادم آيد كه از تو جوابي نشنيدم

 

پاي در دامن اندوه كشيدم

 

نگسستم ، نرميدم

 

رفت در ظلمت غم، آن شب و شب هاي دگر هم

 

نه گرفتي دگر از عاشق آزرده  خبر هم

 

نه كني ديگر از آن كوچه گذر هم!

 

بي تو اما به چه حالي من از آن كوچه گذشتم!


 

i loveyou

 

نوشته شده در دوشنبه بیست و دوم بهمن 1386ساعت 19:59 توسط احمد| |

 

رفتي و نديدي که چه محشر کردم

با اشک تمام کوچه را تر کردم

وقتي که شکست بغض تنهايي من

وابستگي ام را به تو باور کردم

 

وابستگی ام رو به تو باور کردم

 

ديريست كه دلدار پيامي نفرستاد

 
                 ننوشت سلامي و كلامي نفرستاد


صد نامه فرستادم و آن شاه سواران


                 پيكي نروانيد و سلامي نفرستاد


سوي من وحشي صفت عقل رميده


                 آهو روشي، كبك خرامي نفرستاد


دانست كه خواهد شد نم مرغ دل از دست


                 زان تره چون سلسله دامي نفرستاد


فرياد كه آن ساقي شكر لب سر مست


               دانست كه مخمورم و جامي نفرستاد


چندان كه زدم لاف كرامات و مقامات


                هيچم خبر از هيچ مقامي نفرستاد


حافظ به ادب باش كه واخواست نباشد


                 گر شاه پيامي به غلامي نفرستاد

دلداده چشمان خمار تو شدم 

 

نوشته شده در سه شنبه نهم بهمن 1386ساعت 20:2 توسط احمد| |

 

 

سلام برحسین

 

 خونی چکید و حنجره ی خاک جان گرفت         

                            بغضی شکست و دامن هفت آسمان گرفت

 آبی که دست بوس عطش بود شعله زد      

                            آتش سراغ خیمه ی رنگین کمان گرفت

 ابری برای گریه نیامد ولی ز سنگ      

                          خون غنچه غنچه خاک تو را در میان گرفت

 

 

نوشته شده در جمعه بیست و یکم دی 1386ساعت 13:48 توسط احمد| |